آشوب

امواج الهی ساتع میشود از قلبت

تا دنیا دنیاست،میخواهم همانجا بمانم

همانجا غرق در آغوشت

وصال دل من با دل تو...

چه شاعرانه ی عجیبی!

چه اعجازی دارد این وصل

معجزه ی نگاه تو،چه طوفانی در من به پا کرد

کم نشود سایه ی مهرت از دلم

نرود لطف نگاهت از سرم

دل آشوبم!

نکند نگاهی به دنبال جدایی این وصل باشد

آشوبم و این آتش مدتهاست که برپاست

آبی باش بر آتش دلم

مرحمی باش بر زخمهای تنم

دستت که در دستم باشد،اقیانوس آرامم